Op reis met Travelmarker Reizen

Rondreis Thailand, Cambodja & Vietnam

Van Saigon naar Phan Thiet / Mui Né

Frans en Helma Horjus, 2-12-2006

Om twee uur werd ik wakker. Maagbrandde en darmen rommelden. Jawel hoor, het was ‘the gallops’die me kwam treiteren. Het kon niet anders, dan dat ik een poosje heb moeten rondspoken. Extra Arsenicum Album genomen en gebaad. Toen ik weer in bed lag, ben ik onmiddellijk in slaap gevallen en ben niet meer wakker geweest. Om zeven uur zijn we opgestaan. Ik heb de handtas gevuld tijdens het wachten op Helma. Toen die klaar was zijn we gaan ontbijten. Van de ingewanden heb ik niets meer gemerkt! We zijn er wel achtergekomen dat onze homeopathische manier van je prepareren op de tropen enorm goed werkt!

Om kwart voor negen zijn we met de bagage naar beneden gegaan en hebben uitgecheckt. Om negen uur zou de taxi moeten komen, maar al wat er kwam, geen auto. Om tien over half tien heb ik Steve gebeld, die zou uitzoeken wat er aan de hand was. Even later kregen we bericht dat de taxi er aan kwam. Nee dus. Weer gebeld en toen lukte het. De chauffeur had een heel andere smoes tegen ons dan hij tegen Steve had. Nou ja, dat moet kunnen. Er volgde een lange rit, eerst door een saai industriegebied, maar later werd het landschap toch wel interessanter. Jammer dat de chauffeur als een smid reed. Hard met scherpe inhaalmanoeuvres. Je kon beter maar niet op zijn escapades in het drukke verkeer letten.

Mui Ne - Bamboo Village @ Frans & Helma HorjusOm half twee arriveerden we in Bamboo Village Resort. Niet in Phan Thiet, maar in het iets verder gelegen Mui Né. Het ziet er geweldig uit. De kamer is heel smaakvol ingericht en de badkamer ziet er geweldig uit. De appartementen liggen in een mooie tropische tuin met kronkelende paden. Er zijn twee restaurants en twee mooie zwembaden. Aan de zeekant zijn de onderkomens anders dan waar wij huizen. Het zijn meer kleine zomerhuisjes.

Het strand is stukken smaller dan bij de resorts die er naast liggen. Waarschijnlijk ligt het op opgespoten terrein. Dat zou de steile wal aan de zeekant verklaren.

We zijn naar het restaurant aan de zeekant gegaan om te lunchen. Omdat er langs de waterkant een behoorlijk stijve bries stond, was het verstandig om onder het ruime afdak te gaan zitten. Daar was de wind niet meer voelbaar.

Na het eten zijn we in de receptie gaan E-mailen. We vonden een mail van Carl, waarin hij schreef dat hij deze dag met zijn Fox gezelschap in Mui Né zal arriveren. Zijn groep verblijft in Swiss Village Resort. Vanavond wil hij ons treffen, om gezamenlijk te eten.

Daarna was het rusten geblazen. Het was al donker toen we gingen wandelen om de omgeving een beetje te verkennen en te kijken waar we Swiss Village Resort konden vinden. Dat bleek naast Bamboo Village te liggen, dus makkelijker kon het niet. Terug in Bamboo Village hebben we koffie en thee gedronken en zijn toen, voor we Carl zouden oppikken, gaan baden. Om kwart voor acht naar de buren. We waren net op straat, toen Carl aan kwam lopen. Ze waren nog geen tien minuten geleden aangekomen uit Can Tho. Hij had nog wat tijd nodig om zijn schaapjes naar het er tegenover liggende restaurant te brengen. Wij zijn naar het restaurant van Swiss Village gegaan om daar te wachten en een biertje te drinken. SVR is ook heel mooi. Er is aan de zeekant veel meer overdekte ruimte dan in Bamboo Village. Er waren flinke brekers op de kust en verscheidene mensen waren in het donker bezig met het vullen van zandzakken. Die werden tegen de voet van het terras gestapeld.

Niet lang daarna kwam Carl. Hij vertelde dat hij zijn Vietnamese assistent opdracht had gegeven om een maaltijd voor ons drieën te bestellen in een visrestaurant waar alleen Vietnamezen komen, een kilometer verderop. De prijs moest dus een vietnamese zijn. We zijn er met een taxi heen gegaan. En het was leuk…. Feestende en zuipende Vietnamezen, die rond hun, met eten en etensresten beladen tafels elkaar staande gezondheid toedronken. De vloer van het restaurant lag bezaaid met papier en lege limonadeflesjes en met scharen, poten en schilden van krabben en kreeften. De vrouwen zaten apart en hadden het duidelijk minder gezellig. Die mochten kennelijk niet meedelen in de feestvreugde van de heren.

Wij kregen een ruime tafel waar meteen een grote pan met vis-en krabbensoep op een komfoor gezet werd. Verder kwamen er allerlei schotels met gegrilleerde reuzengarnalen, gebakken inktvisjes veel groen, rijst en noodles op tafel. Toen we dachten klaar te zijn kwam er een soort nasi met garnaaltjes, een schotel met schijven gebakken makreel en een grote berg schoongemaakt fruit. Helma kreeg een grote pot thee en Carl en ik een liters fles bier en een fles met vietnamese sterke drank. Het eten was heel lekker, maar natuurlijk veel te veel. De rekening was verbijsterend laag. Al met al kostte de hele maaltijd inclusief dranken omgerekend nog geen euro.

Toen we om elf uur terug reden met de taxi, was het restaurant bijna ‘leeggewankeld’. We hebben Carl voor de lunch morgen uitgenodigd. Om half twaalf waren we op onze kamer terug.

Saigon, vrij verblijf Phan Thiet / Mui Né, vrij verblijf


 

 

 

 




Vietnam

  Phan Thiet
  Saigon

| stuur deze pagina naar een kennis | | bezoek onze reisportal | bezoek ons reisbureau |

© 2013        Travelmarker Reizen BV